Polis-adliye muhabirliği yaptığım dönemde “Röntgencilik” diye bir suç vardı.

Bu röntgenciler birilerini gizlice izlemekten, takip etmekten garip bir zevk duyarlardı.

Kimisi komşusunun yatak odasını, kimisi beğendiği kadını dikizlemek isterken ağaç dalları arasında yakalananı mı istersiniz, damda çatı arasında yakalananı mı istersiniz.

Bu günlerde röntgencilik suçu neredeyse hiç kalmadı.

Bunun sebebi sosyal medya.

Bir çok insanımız tüm gün ne yaptıysa; sosyal medyasında paylaşıyor.

Artık röntgenci olan bu tür insanlar gizli gizli sosyal medyadan takip ederek tatmin oluyorlar.

Bereket versin sosyal medya çıktı da, röntgenciler damda-bacada helak olmuyorlar.

Vatandaş sosyal medyada olur da belediye başkanları durur mu?

Onlarda sanal belediyecilik yapmaya başladılar.

Bir çok belediyede adeta sadece sanal medyada yer almak için aktivite yapıyorlar.

Bakıyorsun paylamışlara. .

“Filanca ziyaretimize geldi, golancayı ziyaret ettik” paylaşımları ile dolu sosyal medya platformları.

Belediye başkanı bir yere gidiyorsa, peşinde bir kameraman, bir fotoğraf çeken arkadaş, bir de sosyal medyacı mutlaka peşinde.

Belediye başkanının her anını ölümsüzleştiriyorlar.

Hizmet?

Maalesef belediyecilik anlamında vatandaşın dişine dokunur bir hizmeti ben göremiyorum.

Hizmet yok, yatırım yok, çalışma hiç yok ama sanal belediyeciliğin tillahını yapıyorlar.

Sosyal medyanın gücünü bildikleri için, algıyı yönetmek de buradan geliyor.

“Başkanımız kanatlı hayvan barınağı açılışını yaptı” diye yani kümes açılışı yapan belediye başkanı gördüm ben ya. .

Realitede belediyecilik sıfır ama sosyal medyada algı yönetmek 10 numara 5 yıldız. . .