Birkaç gün önce Çeyrek Kayadayı başlıklı bir yazı yazdım ve öğleden sonra yazı uçup gittiği gibi benim haber sitesinin paneli de kilitlendi.

Server ve paneli yönetenim Konya’da. .

Kendisini korumaya almış, neyse o yazımı okuyanlar, okumayanlara anlatsın artık, bu gün ben size başka bir şey yazacağım.

Ben paneldi, server’di filan uğraşırken dün akşam saatlerinde alış-veriş yaptığım ama uzunca süredir uğrayamadığım mahalle kasabımız Ali aradı. .

Davar eti getirdi herhalde diye telefonu açtım, “Çok şükür abaa” dedi.

N’oldu Ali dedim. “Aba sen benim dükkana gelir-gidersin ya!, dedi

“Eee” dedim. .

“Bu gün seni tanıyan bir müşteri geldi, seni gözaltına almışlar. Tutuklamışlar. Onu söyledi bana” dedi.

“Allah Allah, ağzından yel alsın abam. O nerden çıktı şimdi?” dedim.

“Ne bileyim abla, belediyelere filan operasyon oluyor ya, adam da öyle sandı galiba, geldi öyle söyleyince, uzun süredir de uğramadın ya, eyvah abam dedim” dedi. .

“Çok şükür iyiymişsin” diyerek telefonu kapattı.

Ama böyle bir şey nerden çıktı acaba diye düşünürken, hafta başında Konyaaltı Belediye Başkanı Cem Kotan ile ilgili yazdığım yazıyı hatırladım.

Bir bölümünde seçim dönemini kast ederek “Cem Kotan yüzünden gözaltına alındım” diye bir cümle vardı.

Haydaaa dedim, “Ben ne anlatmışım, bazıları ne anlamış” diye kendi kendime hayıflandım. .

Hani özlü bir söz var ya, “Ne kadar anlatırsan anlat, ancak karşındakinin anladığı kadarını anlatabilirsin” diye. .

Bu işte ona döndü. .

Bir daha anladım ki, biz ne yazarsak yazalım, insanlar yazının içinde inanmak istediklerini çekip alıyorlar, gerisine bakmıyorlar.