Bu gün canım hiçbir şey yazmak istemiyor. .
Bundan sonra da yazmak istemiyorum. .
Yazıyoruz, kendi kendimize fırtınalar yarattığımızı zannediyoruz ama estirdiğimiz rüzgar yerden bir toz zerresini dahi kaldırmıyor.
Bir zamanlar bir avukat abimiz, “Teslime sen hep rüzgara karşı duruyorsun. Biraz da sırtını rüzgara verip ilerlesene” dedi.
“Abi alışmamışım ben söğüt dalı gibi rüzgar nerden eserse, istediği yöne eğilmeyi” demiştim. .
Bu gün hala rüzgara karşı durmaya devam ediyorum ve söğüt dalı gibi eğilenlerin hedefi haline geliyorum.
Bu söğüt dalları, piyasada kaynağı belli olmayan ne kadar, ciğeri beş para etmez,paralı adam varsa onları legalize etmeye çalışıyorlar.
Günün sonunda kötü ben oluyorum, hedef tahtasına ben oturtuluyorum ama adam yerine onlar konuluyor, övgüyü alan, parayı bulan onlar oluyor.
Siz olsanız benim yerimde yazmak istermisiniz?