Bir Çocuğa Verilen Emek, Geleceğe Yazılan Hikâyedir..
Belki bugün saçımızı tarayamadık…
Ev işlerine yetişemedik, dostlarla bir kahve içemedik…
“Ev dağınık, hiçbir şeye yetişemiyorum” diye sızlandık…
Yeri geldi eşimizi, yeri geldi arkadaşlarımızı ihmal ettik.
Ama bir şeyi asla ihmal etmedik:
Çocuğumuzun karnını doyurduk, onunla ilgilendik, oynadık, banyosunu yaptırdık, okuluyla ilgilendik, onu bir yerlere taşıdık.
Ve aslında fark etmeden en büyük yatırımı yaptık…
Çocuk yetiştirmek; sabırdır, emektir, vazgeçmektir…
Ama en çok da geleceğe atılan bir tohumdur.
Ne kadar sevgi verirsek, ne kadar yanında olursak, ne kadar doğruyu öğretirsek…
Bir çocuk, tıpkı bir ağaç gibi kök salar, büyür ve zamanı geldiğinde en güzel meyvesini verir.
Bugün yorulduk, eksik kaldık sandık…
Ama aslında yarınlara en kıymetli mirası bıraktık.
Çünkü bir gün gelecek…
O çok önem verdiğimiz dağınık evler susacak,
Duvarlar sessizleşecek…
Ama iyi yetişmiş bir evlat;
Hem bizim en büyük gururumuz olacak,
Hem de bu toplumun en güzel yarını…
Ben buna inanıyorum… ????