Okullarda yaşanan bu olaylardan sonra hepimizin aklında aynı sorular var…
Ne yapılıyor? Ne yapılmalı? Gerçekten işe yarayan önlemler var mı?
Aileler, veliler bu sürecin neresinde? Çocuklar sosyal medya ve oyunlardan ne kadar uzak kalabiliyor, yoksa birkaç gün sonra her şey eski haline mi dönüyor?
Rehber öğretmenler ne kadar etkili? Yaşanan sorunlar gerçekten kayıt altına alınıp çözüm sürecine aktarılıyor mu?
Güvenlik konusu da ayrı bir soru işareti… Her okulda yeterli güvenlik var mı? Sağlık personeli ve acil müdahale imkânı gerçekten yeterli mi?
Akran zorbalığı ne kadar fark ediliyor, ne kadar önlenebiliyor? En önemlisi; gerçekten çalışan bir önleyici sistem var mı?
Ve en acısı… Her geçen gün daha fazla endişe duyuyoruz. Bu sadece bir “olaylar zinciri” değil, hepimizi etkileyen toplumsal bir yara.

Lütfen hepimiz daha duyarlı olalım. Bunu sadece bir görev gibi değil, toplumsal bir sorumluluk gibi görelim. Daha güçlü yasalar, daha etkili denetim ve en önemlisi eksiksiz uygulama artık bir zorunluluktur.