Sosyal Çürüme…

KKTC’de bugün yaşadığımız birçok şey, aslında tek bir kavramın içinde saklı: sosyal çürüme.

Nasıl bu noktaya geldik?
Ne zaman bu kadar uzaklaştık birbirimizden?

Keşke yapılan her şey sadece maddiyata dayanmasaydı…
Çünkü biz şu an sosyal çürümenin tam da içindeyiz.

Örf ve adetlerimiz yavaş yavaş yok oluyor.
Bayramlar, Anneler Günü, Babalar Günü…
Eskiden bir araya gelmek için vesileyken,
şimdi sadece sosyal medyada kutlanan günlere dönüşüyor.

İnsanlar birbirine daha uzak…
Sevgi azalıyor,
yerini kıskançlık, zorbalık ve tahammülsüzlük alıyor.

Evet, ekonomik sorunlar bir şekilde çözülür…
Ama asıl korkutucu olan,
insan olarak yönümüzü kaybetmemizdir.

Belki bu sadece KKTC’nin değil, tüm dünyanın sorunu…
Ama insan en iyi yaşadığı yeri bilir,
en doğru sözü de orası için söyler.

Peki çözüm ne?

Belki daha fazla geleneksel ve kültürel faaliyet…
Belki okullarda değerlerimizin daha çok anlatılması…
Belki de kamu spotlarıyla yeniden hatırlatılması…

Kesin çözüm nedir bilmiyorum…
Ama şunu biliyorum:

Toplumlar ekonomileriyle değil, değerleriyle ayakta kalır.